یادَت را بر باد میسِپارم! ای کسی که همیشه عاشقش بودم، همیشه هستم و همیشه خواهم بود! تو، خودت تلنگری بودی که مرا به خود واقعی واقعی ام رساندی! همراه این مطلب، گوش کن این مویسقی بی کلام را، هر چند اگر " من " باشی، این شعر، بی کلام نیست! پس، ببین این نوستالژی غم هایم را! ببین این درد هایم را! ببین و بشنو حرف هایم را!

من!

 

 

 

نوستالژی؟ ساده بگویم، همان کاری است که تو با من کردی! نه! به خودت نگیر، منظورم از دید من بود! منظورم، همان کاری بود که باعث شد، عاشق شوم! رو به روی آینه بِایست. دَرک می کنی چه می گویم!

نوستالژی، همان لحظات خوب و بدی بوده که سپری کرده ام، تا به الآن! همان لحظاتی که با صدای بلند، پشت تلفن می خندیدم یا آن موقع که دیگر نوشتن را در آسمان ها می دیدم! خیلی دور!

 

نوستالژی یعنی سال اول ابتدایی، همان موقع که نوشتن را یاد گرفتم!

 

نوستالژی یعنی دوستان خوب، همان هایی که تا آخر با من بوده اند و خواهند بود!

 

نوستالژی یعنی کلاسِ زبانِ مختلط! :) هم گروهی با " نگار" 

 

نوستالژی یعنی شروع نابودی زندگی، شروع اینترنت!

 

نوستالژی یعنی گریه های شبانه! یعنی گاه و بی گاه، خندیدن!

 

نوستالژی یعنی سفر به نوشهر، خانه ی ویلایی ما، فامیل های عزیزتر از گُل!

 

نوستالژی یعنی غروب " دهنو ".  ماهی گیریِ تفریحی در " هتل صحرا " !

 

نوستالژی یعنی بستنی های " شقایق" که همیشه بوده و هست!

 

نوستالژی یعنی دست فروش های خیابان جیحون!

 

نوستالژی یعنی دوچرخه سواری های طولانی!

 

نوستالژی یعنی یواشکی به پارک رفتن. یواشکی بستنی دستگاهی خوردن!

 

نوستالژی یعنی کتک خوردن از مامان! یعنی شیطنت های بچگی!

 

نوستالژی یعنی " هفتم تیر" . آرزوی هر بچه ی ابتدایی طرفِ ما!

 

نوستالژی یعنی اول راهنمایی، آغاز بزرگ شدن!

 

نوستالژی یعنی سیاهی، یعنی مرگ، یعنی از دست دادن مادربزرگ مهربانم!

 

نوستالژی یعنی رنگ زدن مدرسه! آغاز سالی نو!

 

نوستالژی یعنی هوشمندی مدرسه، آغاز تکنولوژی!

 

نوستالژی یعنی سال دوم راهنمایی، یعنی قدم های نو!

 

نوستالژی یعنی وحید، یعنی امیر حسین، یعنی پارسا!

 

نوستالژی یعنی تقلب رسانی های زورکی سر امتحان!

 

نوستالژی یعنی گذراندن سال دوم با نمرات عالی!

 

نوستالژی یعنی سوم راهنمایی، شروع آزمون های سخت!

 

نوستالژی یعنی دی ماه، تولد جادوگران!

 

نوستالژی یعنی چشم در چشم اعضای جادوگرانی!

 

نوستالژی یعنی خوردن غذای اشتباهی " مهدی "  در تولد جادوگران!

 

نوستالژی یعنی زمستان، یعنی برف بازی!

 

نوستالژی یعنی عید! یعنی آغاز داستان ما!

 

نوستالژی یعنی خرداد، یعنی قبولی در البرز، یعنی پایان یک دوران تحصیل دیگر!

 

نوستالژی یعنی تابستان، یعنی گیتار، یعنی شروعی دوباره!

 

نوستالژی یعنی اینستاگرام! یعنی عکس های پشت سر هم!

 

نوستالژی یعنی اتمام کلاس زبان!

 

نوستالژی یعنی تَرک تو! یعنی گِت اِوِی فِرام می!

 

نوستالژی یعنی کانون، یعنی خط های قرمز من! یعنی آغاز بی تو بودن!

 

نوستالژی یعنی امروز! یعنی روز دختر! روزی که برایت برنامه ها داشتم!

 

نوستالژی یعنی امروز! تولد بابا!

 

نوستالژی یعنی... یعنی من تو را دیگر دور ریخته ام! یعنی من آزادم، مثل پرنده ای پر زده از قفس! نوستالژی یعنی تو بدون من خوشحال تَری!

 

حالا شاید کمی از معنای واقعی نوستالژی را فهمیده باشی!

پایانــ.. . .

 

+ این ها خاطرات من بود! از امروز به بعد خودم را اینگونه خالی می کنم!

++ عکس های جدیدی نیست، همان قدیمی هاست!

+++ اردویی در پیش است، کرج، ما در راهیم!